Capítulo 3 · Manual de usuario de OpenQ

Audio

3.1Cues de audio

Tempo e bucles

Lapela Tempo e bucles: forma de onda con marcadores de recorte e curvas de fundido, e as tarxetas Recorte, Bucles, Reprodución e Fundidos.
A lapela Tempo e bucles. Arrastra os marcadores verde e vermello para recortar; fai dobre clic para engadir un fragmento. As curvas laranxas son a entrada e a saída en fundido da cue.
  • Recorte: arrastra os marcadores de inicio e fin, ou escribe os tempos. Arrastra a forma de onda para desprazarte e usa Ctrl+roda para facer zoom. Unha liña amosa a posición de reprodución mentres a cue soa.
  • Bucles: fixa un número de Repeticións ou marca Bucle infinito para repetir ata que se pare.
  • Reprodución: a velocidade é varispeed. O ton cambia coa velocidade, como nun magnetófono.
  • Fundidos: unha entrada desde silencio ao comezar a cue e unha saída a silencio ao final, con varias curvas para escoller, sen necesidade dunha cue Fade á parte. A saída precisa un final coñecido, así que non ocorre mentres a cue se repite indefinidamente; cun fragmento en vamp soa despois do Devamp.
  • Fragmentos: fai dobre clic na forma de onda para engadir un marcador de fragmento. Arrástrao para movelo e fai clic dereito para borralo. Cada fragmento soa un número fixo de veces ou repítese ata que unha cue Devamp (ou a mensaxe OSC /cue/<n>/devamp) o libera. Entón remata a pasada actual e a reprodución segue. Úsao para música que ten que facer vamp ata a frase dun actor.

I/O

Lapela I/O: datos do ficheiro de entrada, dispositivo de saída e a tarxeta de enrutado.
De onde vén o son e a onde vai.
  • Entrada: o ficheiro de medios, coa súa duración, formato, localización no disco (e un botón para amosalo no xestor de ficheiros), tamaño e número de canles. Examinar… substitúe o ficheiro.
  • Saída: o dispositivo de audio polo que soa a cue e o seu número de saídas (axústase en Axustes → Audio).
  • Enrutado: automático, ou unha matriz de puntos de cruzamento das canles do ficheiro ás saídas do dispositivo. Cada punto de cruzamento ten o seu propio nivel en dB, así que un ficheiro estéreo pode alimentar oito altofalantes. Ou cambia a Audio por obxectos e coloca as canles na sala (máis abaixo).

Audio por obxectos

Lapela I/O en modo audio por obxectos: unha sala con catro altofalantes e dous obxectos numerados, e as súas posicións.
Audio por obxectos: cada canle do ficheiro é un obxecto numerado na sala. Os altofalantes acéndense co que reproducen.

O audio por obxectos enruta o son segundo de onde debe vir en lugar de por saída. Escolle Audio por obxectos na tarxeta Enrutado: cada canle do ficheiro convértese nun obxecto que arrastras pola sala (ou cuxa posición escribes). Os altofalantes máis próximos a un obxecto reprodúceno máis forte; o nivel baixa 6 dB cada vez que a distancia se duplica, e a potencia total é a mesma estea onde estea o obxecto, así que movelo nunca cambia o seu volume. Apertura ensancha un obxecto desde un punto (0 %) ata toda a sala (100 %). Os faders de saída da lapela Niveis seguen a aplicarse, e as cues Micro e as bandas sonoras de vídeo tamén poden usar audio por obxectos.

A sala axústase unha vez por espectáculo en Axustes → Audio. Unha cue Fade pode mover os obxectos, para un son que voa pola sala. Os movementos suavízanse, así que arrastrar un obxecto nunha cue que soa non produce estalidos.

Niveis

Lapela Niveis: faders verticais para o nivel principal e as saídas 1 e 2, e unha tarxeta de panorama.
Faders para o nivel principal da cue e cada saída do dispositivo.

O fader Principal fixa o nivel da cue. Ao seu lado hai un fader por cada saída do dispositivo de audio, que axusta esa saída despois da matriz de enrutado. Arrastra un fader ou escribe un valor na caixa de enriba; fai dobre clic nun fader para devolvelo a 0 dB. Panorama move o son entre as saídas 1 e 2 mentres o enrutado é automático.

EQ

Ecualizador cunha curva de resposta e unha lista de bandas.
Ata oito bandas por cue. Arrastra os tiradores para axustar frecuencia e ganancia, e usa a roda sobre un tirador para cambiar a Q.

Os tipos de banda son paso alto, shelf de graves, pico, shelf de agudos e paso baixo. EQ activado activa e desactiva todo o ecualizador.

FX de audio

Lapela FX de audio: reverb, compresor e un delay desactivado como tarxetas, e unha tarxeta para engadir efectos.
Unha cadea de efectos: reverb e despois compresor; o delay está apagado.

As cues de audio, Micro e vídeo teñen unha lapela FX de audio: unha cadea de ata oito efectos que actúan de arriba abaixo sobre as canles da cue, despois do EQ e antes do enrutado. Engadir… pon un efecto novo ao final; as frechas cambian a orde, Acendido pontea un efecto sen perder os seus axustes.

EfectoAxustesUso
Delaytempo, realimentación, corte de agudos, mesturaEcos; o corte de agudos escurece cada repetición.
Reverberacióntamaño, amortecemento, predelay, ancho, mesturaSon de sala para gravacións secas ou voces.
Compresorlimiar, relación, ataque, liberación, compensaciónIguala o nivel; todas as canles móvense xuntas.
Limitadorteito, liberaciónNunca deixa pasar un pico por riba do teito.
Porta de ruídolimiar, rango, ataque, mantemento, liberaciónBaixa un micrófono entre frases.
Distorsiónganancia, ton, saída, mesturaSons de radio, de teléfono ou saturados.
Chorusvelocidade, profundidade, retardo, realimentación, mesturaEngorda e ensancha un son.
Bitcrusherbits, submostraxe, mesturaSons lo-fi, de videoxogo retro.
Cambios en directo

Os cambios de nivel, fader de saída, panorama, EQ, efectos, enrutado e obxectos óense ao momento nunha cue que soa, así que podes axustalos durante un pase. As colas de reverb e delay continúan a través dunha edición.

Cues Micro

Lapela I/O dunha cue Micro: dispositivo de entrada, canles e medidor de nivel, tempos e enrutado.
A lapela I/O dunha cue Micro. A barra de nivel móvese mentres a cue está en marcha.

Unha cue Micro envía unha entrada en directo (un micrófono, unha entrada de liña, un reprodutor) polo mesturador de OpenQ, así que ten os mesmos faders de Niveis, panorama, EQ e enrutado ca unha cue de audio, e as cues Fade poden fundila. Na lapela I/O escolle o dispositivo de entrada e que canles usar, por exemplo as entradas 3–4 para un par estéreo. Unha duración de 0 mantén a entrada aberta ata que se para a cue, e a entrada en fundido sóbea desde silencio. A entrada chega ás saídas cuns 30 ms de atraso, demasiado pouco para oírse como eco na maioría de salas.